نه تو آنی که همانی؛ شعر هویت و تغییر از مولانا:
در روانشناسی به این توهم «ذاتگرایی» میگویند: فکر میکنیم «خود» یک جوهر ثابت است، اما عصبشناسی نشان میدهد هویت چیزی نیست جز یک داستانِ مدامبازنویسیشده که مغز هر لحظه از تکههای خاطره و پیشبینی میسازد؛ حتی همان «تو»یی که دیشب با او حرف زدی، الان نسخهٔ تازهای است. اگر «منِ» تو همین لحظه هم بازنویسی شد، کدام نسخهات واقعیتر بود؟
راهکار:
این بیت را با یک مثال عینی امروزی ادامه بده؛ مثلاً «نه من آنم که در اینستاگرام میبینی» و ببین چقدر از تصویری که دیگران از ما ساختهاند فراتر رفتهایم.