معنی شعر خورشید خودشو کشت

معنی شعر: خورشید خودشو کشت، مردم ماه را دیدند:

خورشید واقعاً خودش رو میکشه: هر ثانیه ۴ میلیون تن از جرمش رو در همجوشی هسته‌ای از دست میده تا نور و گرما تولید کنه. ولی تنها ۰/۰۰۰۰۰۰۲٪ از این انرژی به ماه میرسه و ماه با بازتاب ۱۲٪، اون نور رو به ما برمیگردونه. یعنی ما داریم ذرات مرده خورشید رو روی ماه تحسین میکنیم. چه تراژدی کیهانی قشنگی!

راهکار:

این شعر یه حقیقت تلخ داره، ولی از یه زاویه دیگه: ماه هیچ نوری از خودش نداره و فقط ۱۲٪ نور خورشید رو بازتاب میکنه. یعنی تمام تعریف‌هایی که از زیبایی ماه میشه، در واقع ستایش غیرمستقیم نور خورشیده. ایثار خورشید بیهوده نبود؛ ماه بدون اون یه سنگ تاریکه. شاید خورشید قربانی نشد، بلکه معمار یه زیبایی پنهان شد.