آدم خوب بودن سادهلوحی نیست | نور درون و تاریکی دیگران:
بر اساس پژوهشهای عصبشناسی، مهربانیِ آگاهانه با افزایش دوپامین و کاهش کورتیزول همراه است. جالبتر: در اسکنهای مغزی، افرادی که پس از بیعدالتی باز هم همدل میمانند، فعالیت آمیگدالای کمتری دارند و هوش هیجانی بالاتری نشان میدهند. پس خوب ماندن، یک برتری شناختی است، نه ضعف. فکر کردهاید مرز خوب بودن و اجازه ندادن به سوءاستفاده در مغز کجاست؟
راهکار:
این جمله را به یک سوال گفتوگومحور تبدیل کن: «چه زمانی مهربانی ما را قویتر میکند و چه زمانی آسیبپذیر؟» همین تفکیک میتواند دیدگاه تازهای به خودت و دیگران بدهد.