رویایی به بلندای شب؛ تأملی فلسفی:
علم خواب میگه تو مرحله REM، زمان در مغز کش میاد. خوابهای معمولی چند دقیقهای رو میتونی تا نیم ساعت حس کنی. پس شبهایی که رویاهای طولانی میبینی، درواقع ساعت بیولوژیکیت داره با تخیل بازی میکنه. این جمله همون حقیقت عصبی رو شاعرانه گفته. حالا سوال: آیا رویاهای طولانیتر یعنی شبهای بیخوابیتر؟
راهکار:
این جمله زیبا رو میتونی به یه داستان کوتاه یا متن ادبی تبدیل کنی؛ مثلاً «شبی که رویایش از خودش بلندتر بود» رو بنویس و ببین چقدر عمیق میشه.