ساعتها زمان را نشان میدهند؛ زمان انسان را:
مغز انسان زمان را خطی درک نمیکند؛ در لحظات خطر یا هیجان، «گشایش زمانی» رخ میدهد و ثانیهها کش میآیند. حافظهٔ ما هم زمان را بازنویسی میکند – رویدادهای مهم را طولانیتر و خاطرات تکراری را کوتاهتر ثبت میکند. پس «نشان دادن انسان توسط زمان» شاید یعنی فشردن تمام انتخابها و احساسات ما در یک ادراک ذهنی. آیا تا به حال حس کردهاید که یک لحظهٔ کوتاه، یک عمر به نظر رسیده؟
راهکار:
زمان نه فقط چهره، بلکه باطن و انتخابهای ما را هم آشکار میکند. شاید بتوان این جمله را اینطور تعبیر کرد: ساعتها ثانیهها را میشمارند، اما زمان حقیقت ما را فاش میکند.