والیبال یعنی پرواز بدون بال؛ استعارهای از اوج پرش انسانی:
یک اسپک حرفهای والیبال به سرعت ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت میرسد و اوج پرش بازیکن همزمان با چرخش مچ، گویی توپ را از آسمان به زمین میکوبد. پدیدهای به نام «اوج عمودی قابل تحمل» وجود دارد که میگوید انسان در اوج پرش، برای ۰.۴۵ تا ۰.۸ ثانیه کاملاً در حالت سقوط آزاد کنترلشده است—نزدیکترین تجربه به بیوزنی بدون موتور. این یعنی والیبال تنها ورزشِ تیمیِ پروازِ واقعی است.
راهکار:
این جمله، پرش والیبال را به پرواز تشبیه کرده؛ از دید بیومکانیک، بهترین والیبالیستها با پرش عمودی تا ۱۲۰ سانتیمتر، حدود ۰.۸ ثانیه در هوا معلق میمانند. در آن لحظه، تمام وزن روی عضلات مرکزی و شانهها جابهجا میشود و جاذبه را برای کسری از ثانیه فریب میدهند. انگار انسان مرز بین زمین و آسمان را با یک اسپک محو میکند.