لقب گذاشتن؛ نشانه صمیمیت یا عشق؟:
در روانشناسی اجتماعی، اسم یک فرد در دسترسترین بخش هویتش است؛ اما لقب گذاشتن یعنی ساختن یک «برچسب عاطفی» که فقط بین شما معنا دارد. مغز هنگام شنیدن لقب اختصاصی، همان مسیر پاداش را فعال میکند که با شنیدن اسم خودمان فعال میشود، با این تفاوت که یک لایه صمیمیت اضافه دارد. در واقع لقب، یک «شیء انتقالی» از رابطه است؛ مثل یک رمز مشترک که مرزهای «من» و «ما» را جابهجا میکند.
راهکار:
لقبها فقط محبت نیستند؛ یک قرارداد صمیمانهی دوطرفهاند. در روانشناسی به این «زبان خصوصی رابطه» میگویند؛ پس اگر کسی برایت لقب گذاشته، یعنی دارد برای دنیای مشترکتان کد میسازد.