تا ریشه هست ساقه نمیمیرد؛ راز امید و استقامت:
در فیزیولوژی گیاهی، خزان یک خودکشی برنامهریزیشدهی برگها نیست؛ یک انتقال سرمایهست. درخت پیش از ریختن برگ، مواد مغذی را به ریشه و تنه پسمیگیرد و برگ را بهعنوان سرباز قربانی میکند. ریشههای بعضی درختان کلونال مانند صنوبر پاندو در یوتا، حدود ۸۰٬۰۰۰ سال زنده ماندهاند. پس «مردنِ ساقه» هم در تعریف گیاهی، یعنی از دست رفتن توان بازسازی؛ و تا ریشه هست، این توان قطع نمیشود.
راهکار:
این بیت فقط دربارهی درخت نیست؛ دربارهی آدمهایی است که ریشهی هویت و هدف دارند. خزانِ احساسات یا شکستهای موقت، برگهایی هستند که میریزند تا ریشه تغذیه شود و ساقه برای بهار بعد آماده شود.