رویای پرواز؛ وقتی سقوط هم بخشی از مسیر است:
علم میگوید حس ناگهانی سقوط در خواب «پرش میوکلونیک» است؛ مغزِ در حال خواب، شلشدن عضلات را با سقوط اشتباه میگیرد و سناریوی هشدار میسازد. نکته شگفتانگیز این است که پرواز و سقوط در رویا از همان مدار پردازش تعادل میآیند؛ فقط برچسب مغز فرق دارد. آیا در بیداری هم مسیر یکسان را گاهی «سقوط» مینامیم که میتواند «پرواز» باشد؟
راهکار:
میتوان این جمله را از زاویهای دیگر دید: «سقوط» در مسیر پرواز، نه پایان، بلکه مرحلهای از یادگیری بالزدن است. مثلاً بازنویسی «در مسیر سقوط، بالها را باز نگه میدارم» هم تلخی را کم میکند و هم تصویری امیدوارانهتر میسازد.