دلبری برگزیدهام که مپرس: مصرع ماندگار حافظ:
مغز انسان پس از جستجوی طولانی، لحظه یافتن را بیش از حد بزرگنمایی میکند. پدیدهای به نام «خطای اوج-پایان» باعث میشود کل تجربه را با همان لحظه کشف ارزیابی کنیم، حتی اگر مسیر پر از رنج بوده باشد. این همان جادوی «که مپرس» است: اوجی که ذهن نمیتواند واگویه کند. آیا این حس افسونکننده دوام میآورد یا محکوم به افول است؟
راهکار:
این مصرع از غزل حافظ با مطلع «گشتهام در جهان و آخر کار» است. مصرع بعدی: «خواهم از زلف بتان نافهگشایی کردن / غمزهای کن که دلم بسته مپرس» و واژهی «مپرس» در این غزل یک موتیف تکرارشونده است که خواننده را به لذت ادبی دعوت میکند.