راز «این نیز بگذرد» در عمق رنج آدمی:
جالب است که این جمله در متون کهن فارسی به «این نیز بگذرد» مشهور است، اما ریشهی روانشناختی آن به «ناپایداری هیجانی» برمیگردد: مغز انسان برای بقا، درد را بزرگنمایی میکند و لذت را کوتاهمدت ثبت میکند. در واقع، این عبارت نه یک تسلی، بلکه یک «خطای شناختی معکوس» است؛ چون ما در اوج رنج، توانایی پیشبینی پایان آن را نداریم، اما آمار میگوید ۹۸٪ دردهای روانی، اوجشان حداکثر ۲۰ دقیقه طول میکشد. پس این جمله، قراردادی است که مغز ما با خودش میبندد تا از «فلج تحلیل» نجات پیدا کند. سوال اینجاست: آیا اگر بدانیم رنج دقیقاً ۳ روز طول میکشد، تحملش آسانتر میشود یا سختتر؟
راهکار:
این جمله را میتوان به یک «آیین عبور» شخصی تبدیل کرد: هر بار که در بحرانی گیر میکنید، یک یادداشت صوتی ۳۰ ثانیهای از حسِ لحظه ضبط کنید و بعد از عبور از بحران، به آن گوش دهید تا الگوی تغییر حالتهای روانیتان را ببینید.