گریه و خنده؛ نوسان احساسات و ابر سرگردان:
در روانشناسی به این پدیده «نوسان خلقی» میگویند، اما نکته عجیب این است: مطالعات عصبشناختی نشان دادهاند هر موج هیجانیِ خام فقط حدود ۹۰ ثانیه در بدن طول میکشد؛ چیزی که آن را ساعتها ادامه میدهد، «داستانسازی ذهن» است نه خودِ احساس. گاهی گریه و خندهی پیاپی، فقط دو برچسبی هستند که مغز به یک موج فیزیولوژیکی میزند. ابر سرگردان هم اگر بتواند فکر کند، خودش را بیثبات میبیند، ولی هواشناس آن را جابهجایی تودهٔ هوا مینامد.
راهکار:
به جای «بیثباتی»، این چرخه را «انعطاف عاطفی» ببینید؛ ابری که سرگردان است، به همان آسمان عمق میدهد.