عاشق شدن؛ تقصیر تو یا انتخاب من؟:
در روانشناسی، این «اسناد بیرونی» احساسات قدرتمند است. ما اغلب کنترل احساسات عمیقمان را به دیگری نسبت میدهیم تا بار مسئولیتپذیری عاطفی را سبک کنیم. این مکانیسم، هم نشانه تسلیم است و هم اعلام پیروزی. آیا عشق واقعی، همیشه نوعی «واگذاری مسئولیت» هوشیارانه نیست؟
راهکار:
این متن را میتوان از زاویهای دیگر خواند: شاید گوینده نه قربانی، که آگاهانه «انتخاب» کرده که عاشق شود و این «تقصیر» معشوق را به عنوان بالاترین تعریف میستاید. این بازخوانی، قدرت را به عاشق بازمیگرداند.