معضل انتخاب

وقتی هر دو راه به سوختن ختم می‌شود:

در علوم اعصاب، این وضعیت «پارادوکس انتخاب» نام دارد: وقتی همه گزینه‌ها بد باشند، آمیگدال مغز دستور «انجماد» می‌دهد که همان ایستادن است. اما جالب‌تر: دویدن باعث ترشح آدرنالین و افزایش حس سوزش می‌شود. مغز ما برای موقعیت‌های بدون خروجی طراحی نشده. آیا می‌توان راه سومی در نظر گرفت که نه ایستادن باشد و نه دویدن؟

راهکار:

این استعاره از بن‌بست‌های ذهنی می‌گوید. شاید راه سوم این باشد: تشخیص آتشی که فقط ظاهراً شعله‌ور است. گاهی نشستن و تحلیل منبع آتش، خاموش‌کننده‌تر از دویدن بی‌هدف است.