معامله در رابطه

دوستان منفعت‌طلب و معامله در این دوره زمونه:

تحقیقات نشون میده که مغز انسان ذاتاً برای «تبادل» سیم‌کشی شده، نه «فداکاری محض». حتی درون خانواده هم الگوی «من به تو میدم، تو به من» هست، ولی اونجا اسمش رو می‌ذاریم «عشق». پارادوکس اینجاست: انتظار دوستی بی‌چشم‌داشت در جهانی که مبنای بقاش مبادله‌ست، خودش یه جور معامله‌ست (معامله با خیال راحت).

راهکار:

این نگاه میتونه ناخواسته همه روابط رو زیر سوال ببره. یه راه اینه که تجربه‌های واقعی رو جدا از کلی‌بافی بررسی کنیم: شاید همون «رفیقای این دوره زمونه» توی موقعیت‌های دیگه جور دیگه‌ای باشن.