تفاوت عشق واقعی و لذتهای زودگذر:
مغز انسان بین دوپامین (لذت آنی) و اکسیتوسین (دلبستگی عمیق) گرفتار است. لذتهای زودگذر دوپامین را بالا میبرند ولی سریع کاهش مییابند و اعتیادآور میشوند. عشق واقعی مدارهای اکسیتوسین را فعال میکند که حس آرامش، اعتماد و پیوند بلندمدت میدهد. نکته جالب: هر چه بیشتر در رابطهای پایدار سرمایهگذاری کنیم، اکسیتوسین بیشتری ترشح میشود و آن رابطه عمیقتر میشود. سوال: آیا میتوان این دو سیستم را در یک رابطه متعادل کرد؟
راهکار:
این رو هم در نظر بگیر: گاهی لذتهای زودگذر مثل شیرینیای هستند که فقط لحظهای حس خوب میدهند، اما عشق واقعی شبیه یک غذای مقوی است که آرامآرام انرژی عمیق میدهد. شاید بتوانی مثالهای ملموستری از این تفاوت در زندگی روزمره بیاوری.