لذت رنج

عشق به رنج کشیدن؛ جمله معروف داستایفسکی:

پارادوکس رنج: تصویربرداری مغزی نشان می‌دهد درد اجتماعی و لذت شبکه‌های هم‌پوشان دارند؛ قشر کمربندی قدامی و اینسولا هم در تجربه درد و هم در همدلی فعال می‌شوند. در برخی بافت‌ها مثل ورزش شدید یا خالکوبی، درد مسیر دوپامین/اندورفین را فعال می‌کند و به پاداش تبدیل می‌شود. چرا ذهن رنج آشنا را به لذت ناشناس ترجیح می‌دهد؟

راهکار:

رنج وقتی «معنا» یا «کنترل» داشته باشد، دیگر بی‌معنا نیست؛ ذهن اغلب رنج آشنا را به بلاتکلیفی ترجیح می‌دهد چون پیش‌بینی‌پذیری را به هیجان ناشناخته ترجیح می‌دهد. برای همین، تشخیص «رنج انتخابی» از «رنج تحمیلی» کلید است.