لذت ندیدن در عشق: تو که در منی:
مغز انسان حتی وقتی عزیزی رو نمیبینه، همون مسیرهای عصبی مرتبط با دیدنش رو فعال میکنه؛ یعنی «تصویر ذهنی» قدرت واقعیتری از خود حضور داره. این پدیده رو نوروساینس «فعالیت بازنمایی» میگه. آیا تا حالا شده کسی رو نبینی اما حضورش رو توی سلولهات حس کنی؟
راهکار:
ایدهی «حضور درونی» رو میتونی با یه مثال روزمره بسط بدی: مثلاً وقتی عطر کسی تو خونه موند اما خودش نیست؛ اینجوری حس ملموستر میشه.