خوشبختی در لذتهای کوچک؛ چای گرم و لبخند صادقانه:
احساس خوشبختی به شدت به «سطح مرجع» ذهن بستگی دارد؛ مغز انسان به لذتهای مداوم عادت میکند و محرکهای آشنا را نادیده میگیرد (عادتپذیری عصبی). به همین دلیل، قدردانی فعال از لحظههای کوچک، مسیر دوپامینی پاداش را دوباره حساس میکند و شادی را پایدارتر میسازد. آیا میدانستید تمرین روزانه «شمردن نعمتها» بعد از چند هفته، فعالیت قشر پیشپیشانی را برای پردازش مثبت افزایش میدهد؟
راهکار:
ایده تکمیلی: یک «دفتر شکرگزاری» داشته باش و هر شب سه اتفاق کوچک خوب را بنویس؛ این کار به مغز یاد میدهد بهجای کمبودها، به داشتههایش توجه کند.