نرسیدن لطف پنهانی سرنوشت:
مغز ما وقتی با نرسیدن مواجه میشه، دوپامین رو پس میگیره و ناامیدی رو فعال میکنه. اما جالب اینجاست که همون ناامیدی باعث میشه مسیرهای جایگزین خلاقانهتری رو جستجو کنیم. به این میگن «پاداش تأخیری» یا delayed gratification. تحقیقات استنفورد روی بچههایی که میتونستن صبر کنن، نشون داد که سالها بعد موفقتر بودن. شاید «نرسیدن» امروزت، یه تمرین همون صبر باشه. چه طور به شکستهای قبلیات نگاه میکنی؟
راهکار:
اگر این حس رو داری، بد نیست به یاد بیاری که بسیاری از موفقیتهای بزرگ از شکستهای اولیه شروع شدن. شاید رد شدن از یه فرصت، راهت رو به یه فرصت بهتر کج کرده باشه.