توکل به خدا و پایان معجزهآسای مشکلات:
در روانشناسی اعصاب، دعا و توکل فعالیت آمیگدال را کاهش و ترشح دوپامین را افزایش میدهد؛ مغز رهایی ناگهانی را مثل پاداش ثبت میکند. در تاریخ، روایت «دست الهی» به بسیاری از نجاتهای غیرمنتظره معنا داده است. آزمایشهای شناختی نشان میدهند انسان تنها زمانی متوجه فرصت نجات میشود که ذهنش از حالت تهدید خارج شده باشد. آیا این پایانها ناگهانیاند یا ما تازه آماده دیدنشان شدهایم؟
راهکار:
تصویر «دست خدا» را میتوان یک استعارهی عصبی از لحظهی عبور از انجماد به حرکت دانست؛ همان لحظهای که ترس جای خود را به جستوجوی راهحل میدهد و ذهن تازه قادر به دیدن روزنههای نجات میشود.