لرزیدن دل

خاطره‌ای که در خلوت تنهایی لرزه بر دلم می‌اندازد:

خاطره‌های هیجانی در آمیگدال ذخیره نمی‌شوند؛ آمیگدال هنگام یادآوری، همان الگوی عصبی لحظه‌ی اول را دوباره فعال می‌کند و بدن مثل همان زمان واکنش نشان می‌دهد. برای همین تپش قلب و لرزه، علمی‌ترین نشانه‌ی حضورِ دوباره‌ی آن خاطره در بدن است. مغز بین تصور و واقعیت تمایزی قائل نمی‌شود.

راهکار:

این متن را می‌توان معکوس خواند: شاید آن خاطره دیگر فقط یک خاطره نیست، بلکه امید تکرار شدن است؛ همان لرزه، نشانه‌ی زنده بودن دلبستگی است نه ضعف.