شعر عاشقانه طنز: دوست داشتن مثل بادبادک و لواشک:
تحقیقات علوم اعصاب نشون میده ذهن انسان عشق رو از طریق «نگاشت مفهومی» (Conceptual Mapping) پردازش میکنه؛ یعنی وقتی میگیم «دوست دارم مثل بادبادک»، مغز بهطور ناخودآگاه ویژگیهای بادبادک (رها شدن، وابستگی به نخ، پرواز در باد) رو به رابطه انتقال میده. شاعر اینجا با سه تشبیه متفاوت (بادبادک، پول قلقک، لواشک) سه بعد مختلف از عشق رو رمزگذاری کرده: آزادی، ارزش ذخیرهشده و لذت ملموس. جالبه که هر سه تا شیء روزمره و بازیگوشانهان. سوال: به نظر شما چرا ذهن ما برای بیان عاشقانهترین حسها به سراغ اشیای ساده و کودکانه میره؟
راهکار:
اگر این شعر رو دوست داری، یه دفتر بردار و برای آدمهای مهم زندگیت یک خط از چیزای سادهای که دوستشون داری بنویس (مثل چایی، بارون، تکههای ابر). ببین چقدر دنیات قشنگتر میشه.