چرا دلمان برای بغل کردن کسی که هرگز ندیدهایم تنگ میشود؟:
مغز انسان در نبود لمس واقعی، توهم حس لامسه تولید میکند؛ همانطور که قطع عضو باعث اندام خیالی میشود، محرومیت از آغوش نیز «لمس شبح» ایجاد میکند. پژوهشها نشان میدهند وقتی به کسی فکر میکنید که هرگز ملاقات نکردهاید، قشر حسی-پیکری مغزتان فعال میشود، گویی واقعاً در آغوشش هستید. این پدیده زیربنای روابط پاراسوشال است: پیوندی یکطرفه که هورمون اکسیتوسین ترشح میکند و تنهایی را با شبیهسازی عصبی التیام میبخشد.
راهکار:
بله، این حس کاملاً رایج و نوعی رابطهٔ پاراسوشال است. مغز شما بدون تماس فیزیکی، از مسیرهای عصبی لمس استفاده میکند: وقتی به آغوش فردی فکر میکنید که هرگز ندیدهاید، قشر حسی-پیکری فعال میشود و توهمی از لمس واقعی ایجاد میکند. پژوهشها نشان میدهد این «لمس شبح» همان مسیرهای اکسیتوسین را فعال میکند و به همین دلیل دلتنگ میشوید، درست مثل اندام خیالی در قطع عضو. این واکنش، راه حل موقت مغز برای کمبود تماس عاطفی است.