عشق سمی مثل گل لیلیوم؛ زیبایی که نابودت میکند:
گل لیلیوم (سوسن) در طبیعت یک استاد فریب است: گلبرگهای جذابش آنزیمها و آلکالوئیدهایی دارد که برای گربهها کشنده است و در انسان اگر بلعیده شود باعث تهوع و سردرد میشود. این «زیبایی سمی» یک استراتژی تکاملی است: گیاه میخواهد گردهافشان جذب کند اما گیاهخواران را دفع کند. در روانشناسی هم به «ناهماهنگی شناختی» میگوییم: مغز ما وقتی جذب کسی میشود که هم لطیف است و هم خطرناک، بین عاطفه و عقل گیر میافتد. آیا تا به حال این دوگانگی را در عشق تجربه کردهاید؟
راهکار:
گاهی زیباییِ مطلق، خودش یک زنگ خطر است. شاید عاقلانهترین عشقها، همانهایی هستند که از دور تحسینشان میکنی، چون نزدیکشدن مساوی با نابودی است. این را در نظر بگیر: بعضی آدمها مثل لیلیوماند – برای قاب عکس ساخته شدهاند، نه برای قاب زندگی.