صدام بزن لیل پیپ؛ اعتماد و عشق بیقید و شرط:
در روانشناسی اجتماعی، اعتماد یک قمار عصبی است: مغز هنگام اعتماد، اکسیتوسین ترشح میکند و همزمان آمیگدال مرکز ترس را مهار میکند؛ برای همین عشق واقعی میتواند واکنش جنگوگریز را خاموش کند. جالبتر اینکه اعتماد یکطرفه در روابط عاشقانه، فعالیت قشر پیشپیشانی را بالا میبرد و نوعی خطای پیشبینی مثبت ایجاد میکند. آیا ما عاشق آدمها میشویم یا عاشق پیشبینی امنیتمان از آنها؟
راهکار:
از نگاه روانشناسی رابطه، این جمله اعتماد را پیششرط عشق میگذارد؛ اما اعتماد واقعی نه با قول، بلکه با تکرار رفتارهای کوچک و قابلپیشبینی ساخته میشود.