جستجوی حال خوب و یافتن لحظههای ناب زندگی:
در نوروساینس یک پارادوکس هست: سیستم پاداش مغز بیشتر با «جستجو» فعال میشود تا با «داشتن». آزمایشهای تصویربرداری مغز نشان دادهاند انتظارِ پاداش، دوپامین بیشتری از خودِ پاداش آزاد میکند؛ برای همین رسیدن به حال خوب گاهی با احساس پوچی همراه است. لحظههای ناب، محصول «توجه به اکنون» هستند، نه تعقیبِ بیوقفه. جستجوگری موتور تکامل است، نه بیماری. چه میشود اگر خودِ همین جستجو، همان حال خوب باشد؟
راهکار:
شاید «جستجوی حال خوب» خودش بخشی از حال خوب باشد؛ لحظههای ناب وقتی دیده میشوند که همان لحظه را تماموکمال زندگی کنی، نه وقتی فقط دنبالاش باشی.