بعضی چیزها فقط برای دوست داشتنند، نه ماندن:
بر اساس قانون «اوج-پایان» دانیل کانمن، مردم تجربیات را بر اساس شدیدترین لحظه و پایان آن قضاوت میکنند، نه مدت. پس یک عشق کوتاه اما پرشور میتواند در خاطر ماندگارتر از رابطهای طولانی و بیمزه باشد. آیا این جمله به همان حقیقت روانشناختی اشاره دارد؟
راهکار:
به جای تقلا برای نگه داشتن، شاید باید یاد بگیریم در لحظه نفس بکشیم. همانطور که غروب خورشید را فقط برای تماشا میتوان دوست داشت، نه برای تملک. این نگاه، لذت را از وابستگی رها میکند.