لحظه شماری خدا برای دیدار عاشقانه ما:
در الهیات، اگر خدا فرازمانی باشد، «لحظه‌شماری» استعاره‌ای از اشتیاق بی‌نهایت است. جالب اینجاست که پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهند انتظار یک دیدار شیرین، دوپامین بیشتری نسبت به خود ملاقات ترشح میکند. یعنی شاید خدا هم از نظر شیمیایی در مغز ما، در همان انتظار زندگی میکند. آیا این یعنی جاودانگی در یک سیناپس نهفته است؟
راهکار:
این یقین را می‌توان یک لنگر روانی ساخت: هر بار که در انتظار چیزی دچار بی‌تابی می‌شوی، تصور کن خدا هم بی‌تاب لحظه‌ای است که تو آگاهانه حضورش را حس کنی. این گونه انتظار، از رنج به هم‌آغوشی با امر مقدس تغییر ماهیت می‌دهد.