هزینه خوشبختی؛ چرا لحظههای قشنگ زندگی گرونن؟:
در اقتصاد رفتاری، طبق «قاعده اوج-پایان»، مغز ما یک تجربه را نه بر اساس میانگین لذت، که بر اساس اوج هیجانی و پایان آن به خاطر میسپارد. به همین دلیل حاضریم برای لحظات قشنگ هزینههای گزاف بدهیم؛ چون حافظهمان تکامل یافته که باقی مسیر را محو کند. این یعنی ما خودخواسته قربانی سوگیری حافظهایم؟
راهکار:
جالب اینجاست که پژوهشهای روانشناسی مثبتگرا نشان میدهند باارزشترین تجربههای شادیبخش مانند غرقگی در کار مورد علاقه، ارتباط عمیق با یک دوست یا تماشای طلوع خورشید اغلب رایگان یا کمهزینهترین گزینهها هستند و ذهن ما معمولاً آنها را نادیده میگیرد.