له شدن غرور و خود در عشق؛ روانشناسی این حس:
در روانشناسی به این حالت «خودرهاشدگی عاشقانه» میگویند؛ وقتی مدار پاداش مغز یعنی هسته اکومبنس فعال میشود، همان بخشی که در اعتیاد روشن است، و همزمان قشر پیشپیشانی میانی که مسئول قضاوت درباره خود است مهار میشود. نتیجه: فرد درد از دست دادن هویت را با عمق عشق اشتباه میگیرد. پژوهشها نشان میدهد فداکاری افراطی با کاهش سروتونین و افزایش وسواس فکری رابطه دارد، نه با صمیمیت سالم. عشق بالغ معمولاً مرزهای خود را حفظ میکند و دیگری را هم له نمیکند.
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویه دیگه دید: له کردن خود نشونه عظمت عشق نیست، بلکه نشونه گم شدن مرز بین «من» و «ما»ست. در عشق سالم، غرور ناسالم حذف میشود، اما خودِ فرد له نمیشود؛ چون رابطه جای امنی برای هر دو خودِ جدا باقی میماند.