وقتی کاسه صبرم لبریز شد؛ طنزی درباره حد تحمل:
روانشناسان دریافتهاند کنترل هیجان مثل عضله است؛ بعد از لبریز شدن «کاسه صبر»، مغز مسیرهای عصبی تازهای برای مدیریت خشم میسازد. یعنی همان اتفاقی که فکر میکنی آخر دنیاست، ممکن است دقیقاً تمرین سنگینتری برای عضله صبر تو باشد. پس شاید آن جیشِ آخر، فقط وزنهای بود که کاسه بعدیات را بزرگتر کرد! آیا واقعاً صبر محدود است یا ما محدودش کردهایم؟
راهکار:
کاسه صبر را مثل ظرفی در نظر بگیر که پر شدنش یعنی وقت نو شدن رسیده؛ شاید همان «جیش» آخر، فقط نشانهای بود که باید کاسه عوض کنی و ظرف تازهای برای خودت بسازی.