سکوتهای پرمعنی و لبخندهای تلخ:
تحقیقات عصبشناختی نشون میده که مغز انسان هنگام مشاهده یک لبخند مصنوعی (که فقط عضلات دهان رو درگیر میکنه و نه چشمها) دقیقاً همان مناطق مربوط به تشخیص دروغ و فریب رو فعال میکنه. این یعنی لبخندهای بدون درد واقعی، در سطح ناخودآگاه قابل تشخیص هستند. آیا تا به حال شده که لبخند کسی رو ببینید و حس کنید که چیزی پشتش هست؟
راهکار:
این رفتارها (سکوتهای پرمعنا، نگاههای بغضآلود، لبخندهای دردناک) در روانشناسی به عنوان مکانیزمهای دفاعی شناخته میشن که ذهن برای محافظت از خود استفاده میکنه. در واقع، این تناقضها راهی برای بقای عاطفی هستن.