وقتی نور خدا دلت را روشن میکند:
جالب است بدانید که عمل لبخند زدن حتی اگر تصنعی باشد، سیگنالهای عصبی را به مغز میفرستد و ترشح اندورفین را افزایش میدهد. به این پدیده «فرضیه بازخورد چهره» میگویند. از طرفی، پژوهشها نشان میدهد که باورهای مذهبی میتوانند سیستم لیمبیک مغز را آرام کنند و با کاهش کورتیزول، ظرفیت تابآوری را بالا ببرند. نور خدا ممکن است همان فعالسازی قشر پیشپیشانی باشد که با امید روشن میشود. سوال: آیا این نور درونی را میتوانیم با تمرینات ذهنی عمدی هم روشن کنیم؟
راهکار:
تحقیقات نشان میدهد که حتی در عمیقترین غمها، مغز ما قابلیت بازسازی مسیرهای عصبی شادی را دارد. مانند نوری که از شکاف وارد میشود، هر بار که به امید فکر میکنید، یک مدار جدید در مغز روشن میشود. این انعطافپذیری عصبی میتواند با تمرینهای کوچک روزانه مانند نوشتن سه اتفاق خوب هر شب تقویت شود.