مقایسه رهبر با امام حسین: شهادت روز دهم و لب تشنه:
در روانشناسی اجتماعی، الگوی شهادت امام حسین با تشنگی و مظلومیت یک «طرحوارهی مقدس» میسازد که ارزشهای اجتماعی را از معاملهگری مادی ایمن میکند. این پدیده را «ادغام مقدس» مینامند؛ جایی که نمادهای مذهبی محرک رفتارهای فداکارانه میشوند و حتی در جنگها یا جنبشهای سیاسی بهعنوان موتور محرک جمعی عمل میکنند. نکتهی جالب این است که در فرهنگ شیعی، «لب تشنه» خود به تنهایی یک نشانهی مستقل از ظلمستیزی شده، فارغ از فرد مورد نظر.
راهکار:
این متن، ضمن ادای احترام، پرسشی ضمنی را پیش میکشد: چرا در زمانهای که امام حسین نماد آزادگی است، هنوز نیاز داریم رهبران را در قالب آن ببینیم؟ شاید این تشبیه، زنگبیداری باشد برای بازخوانی کارنامهی امروزمان با ترازوی عاشورا.