شعر عاشقانه کوتاه؛ لب دریا و خاطرهها:
مغز خاطرات عاطفی را در آمیگدال با بو، صدا و لمس ذخیره میکند؛ به همین دلیل یک لب یا لبخند خاص میتواند کل یک رابطه را در چند ثانیه احضار کند. تناقض اینجاست: هر بار یادآوری، حافظه را بازنویسی میکنیم. پس «همه ازش خاطره دارن» یعنی هرکس نسخهٔ متفاوتی از یک دریا را در سر حمل میکند.
راهکار:
در این تصویر، لبها فقط اندام نیستند؛ ساحلیاند که هر خاطره مثل موج به آن برمیگردد. دریا اینجا حافظه است و بوسه، صدفی که صدا را نگه میدارد.