لاتی صد قدم یعنی نود و نه قدمِ ادب:
در روانشناسی خردهفرهنگها، باندهای خیابانی اغلب «آیین ادب» سختگیرانهای دارند تا از درگیریهای بیهوده جلوگیری کنند. در ایران، «لوطیگری» ریشه در آیین جوانمردی دارد که بیادبی را دون شأن میدانست. پژوهشها نشان میدهد این ادب نه از سر ضعف، که یک فناوری اجتماعی برای حفظ قدرت در محیطهای بیقانون است. یعنی ۹۹٪ ادب، نگهبان ۱٪ قدرت باقیمانده است.
راهکار:
این جمله را میشود اینطور هم خواند: لاتی واقعی آنقدر قدرت دارد که میتواند مؤدب باشد؛ بیادبی نشانه ضعف است. آن یک قدم باقیمانده، همان قدرت خام است که بدون ادب، فقط ویرانگری محض میشود.