تنهایی لاتیتر است؛ طنز تلخ دلشکستگی:
در علوم اعصاب، «درد اجتماعی» ناشی از تنهایی و طرد شدن، دقیقاً همان مدار مغزیای را روشن میکند که در سوختگی فیزیکی فعال میشود؛ به همین دلیل در گذشته، طرد شدن از قبیله در حکم اعدام بود. تنهایی یک سیستم هشدار تکاملی است، نه یک ژستِ خیابانی. مغز انسان برای زنده ماندن، گاهی درد عاطفی را با شوخطبعی تلخ بیحس میکند.
راهکار:
تنهایی بیشتر شبیه زنگ خطر مغز است تا یک ژست قدرتمند؛ مغز آن را مانند درد فیزیکی تجربه میکند. شاید همین خندهی تلخ، راهی برای تحمل انکارنشدهی آن باشد.