سردخانهای به وسعت ایران برای لالههای جوان:
نماد لاله به دوران اساطیری ایران برمیگردد؛ باور بر این بود که از خون سیاوش لاله میروید. همین پیوند خون و لاله در ادبیات اعتراضی معاصر، مرگ جوانان را از امری سیاسی به سرنوشتی ازلی بدل میکند. در روانشناسی سوگ جمعی، تشبیه قربانیان به گلهای پرپر شده مکانیسمی ناخودآگاه برای تابآوری و ماندگاری حافظه جمعی است.
راهکار:
در اسطورههای ایرانی، لاله نماد جوانان از جان گذشته است. اینجا شاعر با آمیختن نماد لاله و سردخانه، مرگهای خاموش را به شکوفههای یخزدهای تشبیه کرده که بهجای بهار، زمستانی همیشگی را رقم زدهاند. انگار زمین تبدیل به گورستان سراسری لالههایی شده که هیچگاه شکوفا نشدند.