لالایی عروسک و مرگ: ترس در آغوش امن:
در روانشناسی رشد، لالاییهای تاریک – مثل همین «نبینى مردن منو» – به «لالاییهای اضطرابزدا» معروفند. مادران ناخودآگاه از این طریق، کودک را برای مواجهه با واقعیت مرگ آماده میکنند. جالب اینکه در فرهنگهای مختلف، ۷۰٪ لالاییها حاوی ارجاع به مرگ یا خطر هستند. آیا میدانستی این الگو در «لالاییهای مازندرانی» هم با نماد «گرگ» تکرار میشود؟
راهکار:
این لالایی بیش از آنکه یک خوابآور ساده باشد، آینهای از اضطراب جدایی و ترس از دست دادن است. در الگوی روانشناسی، لالاییهای تلخ به کودک کمک میکنند تا بدون کلام، مفهوم فقدان را پیشپردازش کند. اگر به دنبال گسترش این ایده هستی، میتوانی یک مجموعه شعر کوتاه با محوریت «خواب و خطر» منتشر کنی.