لایق دوست داشته شدن

لایق دوست داشته شدن در آسمان بی انتها:

پارادوکس اولبرس می‌گوید اگر آسمان واقعاً بی‌نهایت و پر از ستاره بود، تمام شب مثل روز روشن می‌شد. تاریکیِ این آسمانِ «بی‌انتها» در واقع مدرک این است که جهان محدود است و نور ستاره‌های دور هنوز به ما نرسیده. پس نبودنِ یک ستاره در آسمانِ تو نه نشانه‌ی بی‌لیاقتی، بلکه نشانه‌ی محدودیتِ افق دید است. اگر جای دیگری ایستاده بودی، همان یک ستاره بخشی از آسمانِ تو می‌شد.

راهکار:

لایق بودی؛ اما بعضی ستاره‌ها آنقدر دورند که نورشان هنوز به آسمانِ دیدِ تو نرسیده. یک روز می‌فهمی همان یک ستاره از اول آنجا بوده؛ فقط تو سوختنش را از پشتِ ابرهای خودت نمی‌دیدی.