از چشم افتاده لایق دیدار دوباره نیست:
در علوم اعصاب، طرد اجتماعی همان ناحیهای از مغز را فعال میکند که درد فیزیکی را فعال میکند؛ اما جالبتر اینکه وقتی ما کسی را «از چشم میاندازیم»، مدارهای همدلیمان از کار میافتد و او را مثل یک شیء پردازش میکنیم. پس «از چشم افتادن» فقط یک ضربالمثل نیست؛ مغز واقعاً آن شخص را از دایرهی انسانبودن بیرون میکند. آیا دیدن دوبارهی او یعنی بازگرداندنِ انسانیت؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویهی دیگری هم دید: از چشم افتادنِ یک نفر، همان لحظهای است که چشمهای ما باز میشود؛ نه برای قضاوت، برای اینکه بفهمیم چقدر ارزش داشتیم که جایی نرفتیم.