لاف زدن بدون پول

نخوردیم نون گندم ولی زدیم تو گوش مردم:

این یه نمونه کلاسیک از «سوگیری خودبزرگ‌بینی» با چاشنی کمبود منابعه. روان‌شناسی می‌گه هرچی توانایی واقعی کمتر باشه، اعتمادبه‌نفس کاذب در حرف بیشتر بروز می‌کنه (اثر دانینگ-کروگر). جالبه که همین مکانیزم باعث شده توی تاریخ، ارتش‌های ضعیف‌تر گاهی با بلوف‌های حساب‌شده، دشمن قوی رو بترسونن. سوال: به نظرتون این «لاف» یه تاکتیک بقاست یا فقط یه شوخی بی‌ضرر؟

راهکار:

این جمله رو میشه به‌عنوان یه «چالش داستان‌سرایی» ببری توی کامنت‌ها: از بقیه بخواه با همین وزن و قافیه، یه بیت دیگه بسازن که نشون بده چطور با دست خالی بازم غوغا کردن.