حسرت روز آشنایی و جدایی عاشقانه:
ذهن در حسرت عشق، بیشتر از خود رابطه، نسخهٔ بازنویسیشدهٔ آن را مرور میکند؛ پدیدهای به نام «تفکر خلاف واقع» که درد جدایی را زنده نگه میدارد. مغز برای کاهش درد، خاطرات منفی را محو و جرقهٔ اولیه را پررنگ میکند. برای همین «روز آشنایی» میشود نقطهٔ لعنت، نه کل مسیر.
راهکار:
این جمله بیشتر از پایان رابطه، از «نقطهٔ شروع» انتقام میگیرد؛ اگر همان روز نبود، تجربهها و شناخت امروز هم نبود. بهجای لعنت کردن یک لحظه، میتوان خاطرات را به دو بخش «آنچه بود» و «آنچه آموخت» تقسیم کرد و روی بخش دوم نوشت.