کتمان درد با خنده

کتمان درد با خنده: وقتی لبخند پناهگاه می‌شود:

در روانشناسی بالینی پدیده‌ای به نام «افسردگی خندان» داریم؛ فردی که همهٔ نشانه‌های افسردگی را دارد اما با لبخند آن را می‌پوشاند. نکتهٔ جالب اینجاست که مغز در ترشح دوپامین تفاوت چندانی میان خندهٔ واقعی و مصنوعی قائل نیست. بر اساس نظریهٔ «بازخورد چهره»، حتی خندهٔ اجباری هم می‌تواند به‌طور فیزیولوژیک استرس را موقتاً کاهش دهد. به همین دلیل است که گاهی همین کتمان درد به یک مسکن گذرا تبدیل می‌شود.

راهکار:

خنده‌ای که توصیف می‌کنی مثل سپری ترک‌خورده است که از دور سالم به نظر می‌رسد. شاید وقت آن است که گاهی بگذاری این سپر پایین بیاید؛ نه از سر ضعف، که برای آنکه آدم‌های واقعی، پشت دیوارش نفسی تازه کنند.