قتل عام رویاها در جایی که هستیم:
آیا میدانستید مغز انسان در شرایط «درماندگی آموختهشده» (learned helplessness) دقیقاً همین مکانیسم را فعال میکند؟ سلیگمن در آزمایشهایش نشان داد سگی که پس از شوکهای غیرقابلکنترل، حتی وقتی راه فرار باز است، دراز میکشد و ناله میکند. رویاهای شما «کشته» نشدهاند—فقط مدار «تلاش» در مغزتان غیرفعال شده. سوال: چه چیزی اولین شوک را در محیط فعلی شما ایجاد کرد؟
راهکار:
این حس شبیه «تله رویا» در روانشناسی است: وقتی محیط فعلی با ارزشهای عمیقتان در تضاد است، مغز برای حفظ بقا، آرزوها را «خاموش» میکند. راهکار: یک قدم کوچک و مخفیانه برای رویایتان بردارید—حتی ۵ دقیقه در روز—تا مدار عصبی «امکان» دوباره فعال شود.