خاطرات تلخ؛ روزهایی که اگر کتاب شوند همه را میگریانند:
مغز هنگام مرور خاطرات تلخ، همان پاسخ استرسِ روز اول را فعال میکند؛ یعنی این فقط یادآوری نیست، نوعی باززیستنِ شیمیایی است. پژوهشها نشان میدهد اشکِ احساسی حاوی کورتیزول و اندورفین است و عملاً مسکن طبیعی بدن است. پس گریه بر سرِ خاطره، خوددرمانیِ مغز است؛ نه ضعف. کدام بخش از آن روزها هنوز تازه است؟
راهکار:
شاید این متن، ورق زدن خاطراتی است که از دلِ رنج، روایتی زنده از مقاومت تو ساختهاند؛ فصل بعدی این کتاب میتواند «بازماندن» باشد نه فقط گریه.