کتاب صعود

گذشته: گهواره الهام یا زندان ذهن؟:

مغز هنگام یادآوری، گذشته را بازنویسی می‌کند: هر بار یک خاطره فعال می‌شود، سیناپس‌ها تغییر می‌کنند و آن خاطره با هیجان و باور فعلی ما ادغام می‌شود. پس «گذشته» یک فیلم ثابت نیست؛ یک راشِ ویرایش‌شده است که ما هر لحظه کارگردانی‌اش می‌کنیم. اگر این را بپذیری، زندان بودنِ گذشته فقط یک انتخاب ناخودآگاه است. آیا آماده‌ای این راش را دوباره تدوین کنی؟

راهکار:

تکمیل این نگاه: از گذشته فقط «اصلِ الهام‌بخش» را جدا کن، نه جزئیات را؛ مثلاً یک موفقیت قدیمی را بنویس، یک قانون نهفته در آن پیدا کن و این قانون را در موقعیت تازه و متفاوتی امتحان کن.