سکوت کتابی است؛ معنی سکوت برای باهوشها و نادانها:
در علوم اعصاب، «سکوتِ معنادار» نوعی پردازش پیشبینیانه را در مغز فعال میکند؛ وقتی پیام کمگوست، مغز برای پر کردن خلأ وارد حالت خطای پیشبینی میشود و نادانستهها را برجستهتر میکند. پژوهشهای روانشناسی هم نشان دادهاند ابهام عمدی، «جذابیت شناختی» یک جمله را چند برابر میکند؛ یعنی همین کوتاهی معمولی، مغز مخاطب را وادار به معناسازی عمیقتر میکند. سکوتِ تو فقط یک کتاب نیست؛ یک ماشین تولید تفسیر است. کدامتان سکوت را بلندتر از فریاد شنیدهاید؟
راهکار:
میشود این نگاه را هم امتحان کرد: گاهی سکوت نه یک کتاب، که صفحهی سفیدی است که دیگران ناچار میشوند قصهی خودشان را روی آن بنویسند؛ پس اگر حرفی برای گفتن نداری، لااقل کتابی باش که خوانندهاش را انتخاب میکند.