رمز سیب خوردن کنار تو؛ حرفی که کتابنخوانها نمیفهمند:
در روایتهای اسلامی میوه ممنوعه هرگز سیب نامیده نشده؛ این تصویر از ابهام لاتین «مالوم» آمده که هم یعنی سیب و هم شر/گناه. نقاشان رنسانس با سیب در دست حوا این نماد را جهانی کردند. از طرفی خوردن سیب قند خون را سریع بالا میبرد و بوی سیب سبز اضطراب را کم میکند؛ پس این اصرار به سیب خوردن کنار معشوق شاید فقط رمز ادبی نیست، نوعی تنظیم هیجانی ناخودآگاه است. حالا اگر سیب بدل میل است، کتابنخوانی طرف مقابل دقیقاً کدام لایه را حذف میکند؟
راهکار:
این جمله یک رمزگذاری عاشقانه است که خودش میداند مخاطبش رمزگشا نیست؛ سیب اینجا فقط میوه نیست، امضای وسوسهای است که برای «شنیده شدن» ساخته نشده، بلکه برای لذت بردن از فاصله بین خودِ سخنگو و خودِ مخاطب است. جذابیت متن در همین شکاف است: تو برای کسی حرف میزنی که زبانش را نمیفهمد، و شاید اصلاً همین نفهمیدن، خیال تو را امن نگه میدارد.